Συντακτικό Της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας Δευτερεύουσες ονομαστικές προτάσεις (Ενδοιαστικές)

Δευτερεύουσες ονομαστικές προτάσεις (Ενδοιαστικές) 

Ενδοιαστικές : εκφράζουν ενδοιασμό ή φόβο ή ανησυχία για κάτι κακο.

Εισάγονται:
 Μη/ὅπως μὴ ( φόβο για κάτι ανεπιθύμητο)
μὴ οὐ. (όταν το υποκείμενο της κύριας πρότασης φοβάται για κάτι επιθυμητό)
 οὐ (άρνηση)

Εξαρτώνται :
1)φόβο, δισταγμό, ανησυχία, επιφύλαξη: φοβοῦμαι, δέδοικα ή δέδια, ὀκνῶ, ὁρῶ, προσέχω, ὑποπτεύω 
2)από παρόμοιες απρόσωπες εκφράσεις: δεινόν ἐστι, δέος ἐστί, κίνδυνός ἐστι, φόβος ἐστί, φοβερόν ἐστι, ὑποψία ἐστίν, τρόμος ἔχει με...

Συντακτική λειτουργία :

αντικείμενο σε ρήματα που δηλώνουν φόβο, δισταγμό, ανησυχία (φοβοῦμαι, δέδοικα, ὀκνῶ, ὁρῶ, προσέχω, ὑποπτεύω κ.ά.)
.)

υποκείμενο σε απρόσωπα Ρήματα και απρόσωπες εκφράσεις  (δεινόν ἐστι, δέος ἐστί, κίνδυνός ἐστι, φόβος ἐστί, φοβερόν ἐστι .)


επεξήγηση σε όρο της προηγούμενης πρότασης, κυρίως σε δεικτική αντωνυμία ουδέτερου γένους



Εκφέρονται:

Υποτακτική = αρκτικό χρόνο (μελλοντικός φόβος)

ευκτική του πλαγίου λόγου = ιστορικό χρόνο (φόβος του παρελθόντος)

οριστική = (φόβο στο παρον ή στο μέλλον)

δυνητική ευκτική = (πιθανός φόβος στο παρον ή στο μέλλον)